السيد نعمة الله الجزائري (مترجم: فاطمه مشايخ)

490

قصص الأنبياء (النور المبين في قصص الأنبياء والمرسلين) (قصص قرآن) (به ضميمه زندگانى چهارده معصوم ع) (فارسى)

قرص نان جوى تهيّه مىكرد . و مراد از مزامير صوت خوش و لحن دل انگيز تلاوت زبور است ، چنان كه گفته شده داود از چنان صوت دلكشى برخوردار بود كه تمام جانوران براى شنيدن صداى او بىمحابا به ميان مردم آمده و خود را به محراب او مىرساندند تا صداى ملكوتى او را بشنوند . ( كافى ) از امام صادق ( ع ) نقل مىكند : زمانى داود براى انجام حج در موقف عرفات بود و از كثرت جمعيّت ملول شد و از كوهى بالا رفت و به مناجات پرداخت ، وقتى عبادتش به پايان رسيد جبرئيل به نزد او آمد و به او گفت : اى داود ، پروردگارت مىگويد : چرا از كوه بالا رفتى ، گمان كردى صداى تو را در ميان و صداى اين جمعيّت نمىشنويم ؟ سپس جبرئيل او را از آنجا به درياى جدّه برد و مدّت 40 روز در آب سير كردند تا به سنگى رسيدند ، جبرئيل آن سنگ را گشود و در ميان آن كرمى را به داود نشان داد و به او گفت : اى داود ، پروردگارت مىگويد : من صداى اين كرم را در دل اين صخره در ژرفاى اين دريا مىشنوم ، چگونه پنداشتى كه صداى مردم ، مزاحم رسيدن صداى تو به من است ؟ ! از آن حضرت ( ع ) نقل شد كه داود نبى ( ع ) گفته است : هر آينه امروز خدا را چنان عبادت مىكنم و آنچنان قرائتى مىنمايم كه كسى تا امروز نظير آن را انجام نداده باشد ، سپس وارد محراب شد و مشغول نماز گشت ، وقتى از نماز فارغ شد ناگهان قورباغه‌اى را در محراب ديد او به داود گفت : اى داود عبادت و قرائت امروزت تو را به تعجّب آورد ؟ و دچار عجب شدى ؟ داود گفت : آرى ، قورباغه گفت : مغرور مشو ، چون من در هر شب هزار بار تسبيح مىگويم كه از هر تسبيح سه هزار تحميد منشعب مىشود و همانا وقتى در قعر آب هستم و صداى پرنده گرسنه‌اى را در آسمان مىشنوم ، به سطح آب مىآيم تا از من ارتزاق كند ، بدون اينكه گناهى داشته باشم ، ( يعنى مطيع امر الهى هستم كه مرا روزى آن پرنده قرار داده است ) .